Sıcacık Ballı Bira

Oh be dedik, içimiz ısındı, tadını da sevdik hani.
Dil altına koyduk, ağzımızda çalkaladık,
Asidini öldürdük, gırtlağımıza değdirdik.
Ne kadar felsefesi varsa zaman mefhumunun söylenmiş
Alayının içine ettik.
Bir ara garson geldi, hayal meyal,
Rüya gibi bir garson,
Topladı bizi masaların altından
Dağılan her yerimizi
Ayak bileklerimizi falan,
Kürek kemiklerimizi,
Masanın bacaklarına dolanan toplar damarlarımızı.
Dağılmak güzeldi oysa, oh demiştik bir kere.
Arıların hatırına.

damlara kozalaklar düşüyor, oradan yuvarlanıp terasın ahşap doğramalarının aralarına doğru kayboluyor. onları ancak sincaplar çıkarabilir.. çıkarabilirdi.. ağaçlardan yuvarlanıp köstebek yuvalarının aralarına doğru düşüp yılanlara yem olmasalardı.. en iyisi bir domuz bulup sormak. işin aslını astarını etraflıca öğrenmek. nedir bu çamur meselesi mesela? nedir bu husumet, etiydi, buduydu? önceden bir o pembeydi, şimdi inekler de mor oldu..e bulaşıcı işte, ağaçlara sırtınızı dayayıp kaşırsanız olacağınız bu. hem ondan kelli kozalaklar neredeyse kafamıza kafamıza, oradan yuvarlanıp beyin kıvrımlarımızın arasına arasına.. en iyisi dökülmeden hepsi, binip gitmek bir tilkinin üstünde meselenin kaynağına. kendisi de -ayıptır söylemesi- bir çam dalıyla rüzgar yatağına götürür bizi. sonra da dön dönebilirsen.

reklam
"saçlarım dışında her şey kontrol altında"

diyerek iki film arasında kadın,

kırıklara huysuzlanıyor

halbuki beş saniyede makul

on saniyede diva

o serumlarla:

nefes aldıran,

parlatan,

beş adımda on kat 

canlandıran,

dört dakikada iki kez

kökten uca,

damla

damla

üçü bir arada...

saçlar piksellerden çıkıyor

kokusu yayılıyor kadının hoparlörden

müjdeleyerek

şimdi saçları da dahil

her şey kontrol altında:

dip boyaları

yağ oranı

bakım kremi

duş başlığı...

e bunlar olmayaydı?

hem kontrolsüz

hem hayıflık

hep kırık

hep kırık

kırk adımda kırkaltılık.