Çarpıtıp ayaklarını titrek
oturdu yerle minderin seviştiği yere
sallandı
sallandı
kilitlenip duvardaki bir noktaya,
uzun uzun baktı.
beş paket sigara içti beş saatte
-beş yıl çıkmadı kokusu evden.

saat beşte geldiler,
katıp duvardaki noktayı da önlerine
sallana sallana çıktılar yola.

odanın noktadan geriye kalanı
kilitlenip bana uzun uzun baktı.
ben yerle minderin seviştiği yere

o beni istediğim yere götürür.
istediğim yerde uyutur.
- "bugün rüyanda ne görmek istersin?"
- "yol"
yol arar, bulur.
- "bugün rüyanda ne olayım istersin?"
- "öl."
yol olur.

here and now

nowhere

elsewhere

pain on the easter eve.

I was almost going to sing aloud as an explosion of voids in my stomach. I was so close to scream, so close to give the problem of having such a drama in my ever-still vocal cords to the world. Was it me going mad as thinking of dramas all the time without having it but living it? She came as a godsend, save the last void:

"when something is really done
when someone really hurts you, in the deepest purest region of you
then, everything is closed
it happens suddenly like a cold rain
it's fast, but it's like a complete exorcism
things change in a second, turn over in a second
people become dust
and when it really is, it hurts but it doesn't hurt
because it is what it is, simply unforgivable, simple a void, simply an end
it just becomes clear when something is not for you, it does not even exist for you"

her gün ısrarla aynı yerden kopardığı saç telinin, ısrarla her gün aynı yerde bittiğini gördü. her seferinde daha gürdü.
koparıp biriktirdiklerini her gün beyazdan siyaha boyayıp inceden kalına yan yana dizdi. o kadar düz, o kadar renksizdi.
elinde bir kafalık saç olduğu gün bıraktı saç telini kendi haline. artık uzar mı, kıvrılır söner mi, kopar düşer mi..
ama bir kafa yeter mi.. bir sureti görmeye.

daha uzakta haydar