tarih ve kehanet içinde bir paket
yolda
gidebildiği kadar
okyanus kalınlığında

okuyan uyusa

şair doktorla uzun uzun söyleşiyordu
kalp enfarktüsü üstüne,
bilinç altına

doktor gaza durmadan basıyordu
atlı sokaklarda yaya yolu açıyordu
şairin ısrarı üstüne

şair tutturdu, yaya yolundan gidecekti,
doktorsa gazı kökleyecekti
doktora yer uzaklaştıkça
şaire gök yakın gelecekti

ta ki durana kadar yol
bir atın kalp enfarktüsü üstüne
bilincinin altında kalmasıyla

"Şöyle bir daha dikkatlice düşünün! Biz bugün "canlılık" denen şeyin nerede bulunduğunu, neyin nesi olduğunu, hangi adla çağırıldığını bile bilmiyoruz. Elimizden kitapları alsalar, bir anda neye uğradığımızı şaşırırız. Artık hangi yolu seçeceğimizi, kime tutunup kimden kaçacağımızı, neyi sevip neyden nefret edeceğimizi, neyi sayıp neyi hor göreceğimizi bilemeyiz.

Bize insan olmak, yani etiyle kemiğiyle insan olmak bile yük geliyor; bundan utanıyoruz, ayıp sayıyoruz. "Soyut insan" diyebileceğim garip yaratıklar olmaya can atıyoruz. Biz ölü doğmuş kişileriz, zaten çoktandır canlı olmayan babaların soyundan ürüyoruz ve bu durumu gittikçe daha çok beğeniyor, bundan zevk almaya başlıyoruz. Neredeyse bir kolayını bulup bizlerin doğrudan doğruya düşüncelerin doğurmasını sağlayacağız.

Eh, yeter bu kadar; bir daha da "Yeraltı"ndan yazmak istemiyorum."

yüzünü dök, küçük.

üzül.

yalnız sensin, düşünme.

unut sevilmeyi.

siyah-beyaz-

gece-gündüz-

yüzünü dök, küçük.

kız,

onlara.

yalnız sensin, düşünme.

zincir oranda, buranda.

tutsaksın

uykusun.

yüzünü dök, küçük.

yaşamın anlamı mı,

dinleme kendini.

yolun.

siyah-beyaz-

gece-gündüz-

sing it back

bring it back

YET

IT IS NOT OVER

another day.

the decision after.

going back and forth.

staying here and there.

"Childhood is a geographical notion.
We are born in a place which is childhood.
[..] Childhood is a sky close to the ground.
It's grey, damp.
It's a geographical notion rather than a historical one."

it's been a life time

biz okurken üzerimizde atlar uyurdu
atlar uyurdu

bu ses benden mi çıkıyor? yok..bu cümleler benim de, ses değil.
sanki beş gün uyanmadan karda yatmışım, uykumda en güzellerini yemişim.
ne diyorum? ben biliyorum da, o anlatamıyor. yok..bu ses benden çıkmıyor.

--senden çıkıyorum. kor-ku-yo-rum.

ayaklarıma konuşuyorsam nereye gideceklerini bilmiyorlar. onlar da bu sesi tanımıyorlar.

--uzak-uzak..u-zak-la-ra.
(kaç kere söyledim sana, aç karnına kar yeme diye. yapışmayan kalmadı diline)

e nedir benden istediği? hem ne zormuş canım bir insanın kendi sesiyle yedi kat yabancı düşmesi. dahası ben, kimse inanmaz, ilk konuşmaya başladığım zamanları hatırlıyorum. anne karnındaydım o zamanlar. yediğimin önünde, yemediğimin arkasındaydım. şimdiye haksızlık etmek istemem ama, o zaman da bir hayli yalnızdım.

--kork-u-yor-um

duysam da anlamıyorum. düşünüyorum nerede hata yaptığımı, neyi fazla hoş gördüğümü mesela. gereğinden fazla mı dinledim, fazla mı konuştum.. fazladan çok mu başkalarını karıştırdım işin içine? ama o başkalarının içimde dışımda karmakarışık olduğu o zamanlar iyiden hallice duyardım. sesim benden çıkardı. adım gibi benimdi. saçımın rengi gibi hatırlardım. başkaları herhalde en çok bu işe yarardı.

--senden çıkıyorum.

şimdi, sanki içimde bir şeyler on gündür toprağın altından, ağaçların güneşi durmadan gören en tepelerine konuşur gibi. kim onlar, ne kadar zamandır buradalar? peki benim cümlelerimi bıraktılar da sesimi nereye sakladılar?

--uza-k-uzak

karınlarını benim sesimle mi doyurdular?

--...

öyleyse ben de buradayım. bir yere gitmiyorum.
olmazsa kendi içime gireceğim
de korkuyorum.

manik

durduğum kabahat da
durmadığım değil mi
bu kadar basit mi

o zaman sen seç
nereden geçersen geç

dere boyundaki kuşlu patikadan geç
bağını sorduğun üzümden geç
bayıl kendinden geç
ayıl üzerimden geç

durduğun kabahat
durmadığın da
durmadığında

adımı bilmiyorsanız hatırlatmalıyım.

ben suyum. sözlerim buhar. 

şimdi tanıştığımıza memnun olabiliriz.

kimin giysisinde nasıl bir iz bıraktığımı değil, 

havada nasıl parçalanıp kaybolduğumu bilirim.

şimdi nasıl birini yoktan var edip 

nasıl bir anda hiç olmamış gibi yok ettiğimizden konuşabiliriz.

çünkü öncesi değilse de sonrası hep aynıdır.

mesela siz beni akar durmaz, 

kurur akmaz diye hatırlarsınız.

öyle güzel

çünkü öyle kolay.

oysa ben değdiğim herkesin kılığına bürünürüm.

binlerce kılıkta ama kimliksiz görünürüm.

siz suya değer biçerken,

--hatta o "gereğinden fazla" ederken,

ve hatta yetinmeyip 

tadına, 

rengine, 

aktığında gittiği yere, 

akamadığında beceriksizliğine 

öfkelenirken,

su sadece sudur.

tek bildiği budur.

şimdi oturup onun buharını izleyişimize memnun olabiliriz.

çünkü sizin daha adını bilecekleriniz vardır.

öncesi değilse de sonrası hep aynıdır.

içeride.

kimsenin sesi çıkmazken onun..
- çıkıyor

kulaklarını her defasında yere tıkıyor.

"when the origin has revealed its insignificance ... then we become open to the meaning and riches of proximity. ... [In those moments,] the nearest reality, that which is around us and inside of us, little by little starts to display color and beauty and enigma and wealth of meaning - things which earlier men never dreamed of"

yetmemiş
benim düştüğüm toprakta bütün karıncalar ölmüş.
sonra yetmemiş
onların düştüğü dizimde bütün hücrelerim ölmüş.
o da yetmemiş
orada babalarla çocukların ayrı düştüğü yerlerde babalar ölmüş.
yetmemiş
burada babalı kalan çocukların içinde karıncalar--

gezi parkı temalı

yaşı gelmeyecek hiç oraya
gelmiyor.
o adımları çoğalttıkça
yaşlar ona geliyor.

sonra neden böyle oldu diye soruyorlar. sizce neden? neden kestiğimiz her ağaca işaret koyduk sanırsınız? ama doğru, biz önce kestik, sonra işaret koyduk. sonra da bir bir önünden geçtik. anlasınlar. çok geçmeden ağlasınlar. sizce biz neden gözlerimiz kapalı atıyoruz adımlarımızı? taş üstünde taş bırakmadık, göremeyiz ondan. biz daha o kadar o-la-ma-dık. yaşımız oralara ge-le-mi-yor. boyumuz o ağaçlar kadar u-za-mı-yor. bu adımlar hep bize dönen ok, yaş getiren uğursuzluk. şimdi hep birlikte büyüsünler. ağlasınlar. anlamadıkça kendilerine işaret koysunlar.

acid.

mid.

could it be more marvellous, dear

shan't we either live or die together
here
and now
deep down in the water

shan't we bring our big big family in droves

and that parrot on your shoulder
more beer
more beer
more beer
tell them to come
we have enough life to bear

şimdi nasıl?

içimden bir ses
beni dışarı çıkar diyor.

o
hep
tırnaklarından
et
parçaları
ayıklıyor
geceleri
diş
etlerinden
tırnakları
zaman
temizlik
zamanı
sonra
oturup
bütün
isimleri
yazıyor
bir
bir
hatırlayabildiği
küçük
harflerle
başlıyor
küçülterek
bitiriyor
sessizleri
hep
aynı
şarkıyı
dinliyor
hep
aynı
kadın
sesi
bağırıyor
'ya
bırakın
ya
öldürün
beni'
bitmeden
başa
alıyor
hep
zaman
tekrarlama
zamanı
tekrar
ediyor
her
gün
tırnaklarıyla
kazımaya
etleri
kan
ne
kadar
kirli
akarsa
o
kadar
iyi

I definitely need hundred years more and she is intrinsically hundred miles away

I am the seed.

sizi kesebildiğimiz kadar keseceğiz
yiyebildiğimiz kadar yiyeceğimiz
ömrünüz
sonra başınızın eti
midemizin kaldırdığı kadar

önce şu bıçaklar bilenecek
törpünüzde
ömrünüzün
ömürünüzü
yemeden önce
aç gözümüzle

o bıçaklar
yarım santim kalçadan,
üç milim böbrekten
gibi
ince hesaplar peşindeyken
tam doksan derece açıyla alacak
aklınızı

sonra keseceğiz yiyebildiğimiz kadar
yiyeceğiz kesebildiğimiz kadar
ömrümüzü
ama ellerimizi yıkayacağız mutlaka
sofraya oturmadan önce

güzel şey..güzel şey..güzel şey..güzel şey..ümitli şey..güzel şey..

Çarpıtıp ayaklarını titrek
oturdu yerle minderin seviştiği yere
sallandı
sallandı
kilitlenip duvardaki bir noktaya,
uzun uzun baktı.
beş paket sigara içti beş saatte
-beş yıl çıkmadı kokusu evden.

saat beşte geldiler,
katıp duvardaki noktayı da önlerine
sallana sallana çıktılar yola.

odanın noktadan geriye kalanı
kilitlenip bana uzun uzun baktı.
ben yerle minderin seviştiği yere

o beni istediğim yere götürür.
istediğim yerde uyutur.
- "bugün rüyanda ne görmek istersin?"
- "yol"
yol arar, bulur.
- "bugün rüyanda ne olayım istersin?"
- "öl."
yol olur.

here and now

nowhere

elsewhere

pain on the easter eve.

I was almost going to sing aloud as an explosion of voids in my stomach. I was so close to scream, so close to give the problem of having such a drama in my ever-still vocal cords to the world. Was it me going mad as thinking of dramas all the time without having it but living it? She came as a godsend, save the last void:

"when something is really done
when someone really hurts you, in the deepest purest region of you
then, everything is closed
it happens suddenly like a cold rain
it's fast, but it's like a complete exorcism
things change in a second, turn over in a second
people become dust
and when it really is, it hurts but it doesn't hurt
because it is what it is, simply unforgivable, simple a void, simply an end
it just becomes clear when something is not for you, it does not even exist for you"

her gün ısrarla aynı yerden kopardığı saç telinin, ısrarla her gün aynı yerde bittiğini gördü. her seferinde daha gürdü.
koparıp biriktirdiklerini her gün beyazdan siyaha boyayıp inceden kalına yan yana dizdi. o kadar düz, o kadar renksizdi.
elinde bir kafalık saç olduğu gün bıraktı saç telini kendi haline. artık uzar mı, kıvrılır söner mi, kopar düşer mi..
ama bir kafa yeter mi.. bir sureti görmeye.

daha uzakta haydar

Evler. Çoklar. Dikilmiş, ekilmiş, kimi ağaç gibi büyümüş, kimi, toprağı irili ufaklı kurtçuklar gibi kemirmiş evler.. Öyle çoklar, ah öyle çoklar.. Evyelerine kusmak, derzellerine pislemek o evlerin..ne güzel olur..düzenleri o evlerin..kütüphaneleri, musluklarından akan suları, her sabah saat sekizde dibi kireç tutmuş çaydanlıkları..İşte hep duvarlarında salyangozlarıyla hastalıklı o evler. Çocuklar sümüklü böcek der onlara..o sümüklü çocuklar, ah öyle çoklar..

---

Bu mide bulantısı hep o evlerden. Çokluklarından. Erkenden büyümek zorunda kalmış çocukluklarından. Salyangoz kabuklarının altında kalmış yumuşak ve ham savunmasızlıklarından.. İşte hep o kapı-duvar-pencere şeytan üçgeninin tam ortasına, içine içine etme dürtüsü ondan.. Kim, neden kurdu bu kadar düzeni onca zayıflığın ortasına?

---

Evler..üstümde biri var, ikisi altımda..Mutfaklarından soğanlı ağlak kokular, yatak odalarından soğuk beyaz sıvılar yayılıyor kapı eşiklerine..İçlerindeki her şey "kal" diye bağırıyor, "otur oturduğun yere!"...Şimdi..buraya mı? O evlerin merdivenlerine giden çamurlu yollara mı? O merdivenler, ah öyle çoklar.. Bu ayakların gitmemesi hep ondan. Ezan vaktinde evlerine yetişmeye çalışan çocuklar gibi.. o boş ümüklü çocuklar..düzene karşı..küçük kurtçuklar..

---

Kusmak buralara..Sonra ses tellerinin akortlarını kaçırtana kadar bağırmak: "İstemiyorum bu düzeni! Yıkın bütün evleri!"..Ağaçlarınız gibi.

Geldim,
ilaç gibi geldim.

açık yol ve kapalı görüş hakkında laf anlatma sanatı

bunu, şurada duran şeyi,

tam şurada

bir yolu olmalı göstermenin.

anlatmanın türlü yolu vardı

ısırık demek gibi mesela 

ya da on bin arşın 

ya da iki uca gerilmiş iki kaskatı bacak

ki söylendi ve yazıldı yeterince.

yok yok

bırak kulaktan duymayı

bir yolu vardır muhakkak göstermenin

birden fazla vardır belki -ala, 

belki de sonsuz -şahane.

o sonsuz yollardan birini seçsen mesela

çürümüş bir ağaç kökü çizsen, 

deşilmiş bir bağırsak,

yuvasında ölü yatan bir yılan dölü?

çıkabilir belki şurada 

asırlarla ve nasırlarla beraber yatan

sarımsak kokulu ayakların
üç yüz altmış derece açık bir görüşe

sanat bile derler bu işe

Sıcacık Ballı Bira

Oh be dedik, içimiz ısındı, tadını da sevdik hani.
Dil altına koyduk, ağzımızda çalkaladık,
Asidini öldürdük, gırtlağımıza değdirdik.
Ne kadar felsefesi varsa zaman mefhumunun söylenmiş
Alayının içine ettik.
Bir ara garson geldi, hayal meyal,
Rüya gibi bir garson,
Topladı bizi masaların altından
Dağılan her yerimizi
Ayak bileklerimizi falan,
Kürek kemiklerimizi,
Masanın bacaklarına dolanan toplar damarlarımızı.
Dağılmak güzeldi oysa, oh demiştik bir kere.
Arıların hatırına.

damlara kozalaklar düşüyor, oradan yuvarlanıp terasın ahşap doğramalarının aralarına doğru kayboluyor. onları ancak sincaplar çıkarabilir.. çıkarabilirdi.. ağaçlardan yuvarlanıp köstebek yuvalarının aralarına doğru düşüp yılanlara yem olmasalardı.. en iyisi bir domuz bulup sormak. işin aslını astarını etraflıca öğrenmek. nedir bu çamur meselesi mesela? nedir bu husumet, etiydi, buduydu? önceden bir o pembeydi, şimdi inekler de mor oldu..e bulaşıcı işte, ağaçlara sırtınızı dayayıp kaşırsanız olacağınız bu. hem ondan kelli kozalaklar neredeyse kafamıza kafamıza, oradan yuvarlanıp beyin kıvrımlarımızın arasına arasına.. en iyisi dökülmeden hepsi, binip gitmek bir tilkinin üstünde meselenin kaynağına. kendisi de -ayıptır söylemesi- bir çam dalıyla rüzgar yatağına götürür bizi. sonra da dön dönebilirsen.

reklam
"saçlarım dışında her şey kontrol altında"

diyerek iki film arasında kadın,

kırıklara huysuzlanıyor

halbuki beş saniyede makul

on saniyede diva

o serumlarla:

nefes aldıran,

parlatan,

beş adımda on kat 

canlandıran,

dört dakikada iki kez

kökten uca,

damla

damla

üçü bir arada...

saçlar piksellerden çıkıyor

kokusu yayılıyor kadının hoparlörden

müjdeleyerek

şimdi saçları da dahil

her şey kontrol altında:

dip boyaları

yağ oranı

bakım kremi

duş başlığı...

e bunlar olmayaydı?

hem kontrolsüz

hem hayıflık

hep kırık

hep kırık

kırk adımda kırkaltılık.

http://25.media.tumblr.com/tumblr_lt4ax6I57a1qc1mlvo1_400.jpg

Gazete okurlarına Yönerge

Sınayın her sözcüğü
Sınayın her satırı
asla unutmayın
bir tümceyle
tam karşıtı tümce de
anlatılabilir.
Kuşkulanın
koyu puntolu başlıklardan
onlar en önemli noktayı gizlerler.
kuşkulanın
başyazılardan
ilanlardan
okur çizelgelerinden
okur mektuplarından
ve hafta sonu söyleşilerinden
Kamuoyu araştırıcılarının anketleri de
manipüle edilmiştir
Karışık konulu haberler
buluşçu redaktörlerin eseridir
Kuşkulanın sanat sayfalarından
tiyatro eleştirilerinden
kitaplar çoğunlukla
daha iyidir eleştirmenlerinden
okuyun onların görmezden geldiklerini
kuşkulanın şairlerden de
yazdıklarında her şey daha güzel
ve zaman dışı gibidir
ama daha sahici, daha hakiki değildir.
Sınamadan
kabul etmeyin
ne sözcükleri ne nesneleri
ne hesabı ne bisikleti
ne sütü ne üzümü
ne yağmuru ne tümceleri
tutun onları, tadın onları, çevirin dört bir yana
madeni bir para gibi alın dişlerinizin arasına
dayanıklı mı? yarayışlı mı? hoşunuza gitti mi?
Ateş hâlâ ateş mi ve yapraklar hâlâ yapraklar mı
uçak uçak mı ve isyan isyan mı
bir gül hâlâ bir gül mü, hâlâ bir gül mü?
Son vermeyin
gazetelerinizden kuşkulanmaya
redaktörler ve
hükümetler değişse bile.

ileri demokrasi günlerinde pandora

çuvalın içinden bir tomar evrak ile
bir yemelik azık çıktı idi
yanık çorap kokusuyla
kimse içinden
çıkamasın diye işin

şimdi apnesi

Erken yatıp erken kalkmaya başlamakla başlar

sorun

Sonra her geç yatıp erken kalkışımız

sorun

Sonra her geç yatıp geç kalkışımız

sorun

erken yatamayışımıza karşın

Sonra hep geç kalışımız olur o sorun

dolmuşa 

gemiye

alttan alan patrona

altta kalan sevgiliye

batağa 

ihaleye

çok yere gecikmelerimize karşın

yok yere

Ama bunun sonrası

hem işin de esası

yaşı geçmişlikle 

yaştan geçmişlik arası

geç ile erkenin ortası

sorunun kendisi