adımı bilmiyorsanız hatırlatmalıyım.
ben suyum. sözlerim buhar.
şimdi tanıştığımıza memnun olabiliriz.
kimin giysisinde nasıl bir iz bıraktığımı değil,
havada nasıl parçalanıp kaybolduğumu bilirim.
şimdi nasıl birini yoktan var edip
nasıl bir anda hiç olmamış gibi yok ettiğimizden konuşabiliriz.
çünkü öncesi değilse de sonrası hep aynıdır.
mesela siz beni akar durmaz,
kurur akmaz diye hatırlarsınız.
öyle güzel
çünkü öyle kolay.
oysa ben değdiğim herkesin kılığına bürünürüm.
binlerce kılıkta ama kimliksiz görünürüm.
siz suya değer biçerken,
--hatta o "gereğinden fazla" ederken,
ve hatta yetinmeyip
tadına,
rengine,
aktığında gittiği yere,
akamadığında beceriksizliğine
öfkelenirken,
su sadece sudur.
tek bildiği budur.
şimdi oturup onun buharını izleyişimize memnun olabiliriz.
çünkü sizin daha adını bilecekleriniz vardır.
öncesi değilse de sonrası hep aynıdır.