Bureaucracy is

A poison.
A mosquito sucking your energy.
A bullfight that makes you either run faster in each step or lose some of your abilities.
A chess that doesn’t require intelligence but patience.
A vortex pulling you its deep inside once you step in.
A feeling of never ending peeing.
A restless chair.
A missed call.
A half-open door.
A poison diffusing into your mind and finally making you paralyzed in the middle of the night.

21 October 2014

birden fazla başın ikiden az yerde bulunma tehlikesi üzerine

karşılıklı konuşabiliriz
yan yana savaşabiliriz

alt alta bakışırız
üst üste değişiriz
altı üstü sevişiriz

sırtın sırta söylediği
"daha fazla taşıma"
elin ele söylediği
"tuttuğunu kaşıma"

benim ele söylediğim
"kaşırsan kaşı"
savaşarak konuşturduk
sevişerek değiştirdik
taşıdığımız başı

öyleyse ya bu duvarları yıksınlar
ya başımızı ayrı hücrelerin içine tıksınlar
aksi halde kaşırız kanar
ellerimiz yanar

ha -de, ha -da. ayrı olduktan sonra

Herkes ölseydi de

ben kalsaydım da

bugünleri görmeseydim de

olurdu diyorsam da

düşünüyorum da

değmezdi de

değişmezdi de

kütleler yine kütleler diyarında

kalırdı da

tartırsalar kaç çekerler'in hesabını yaparlardı. ya da

kütleler bu defa içlerini boşaltırdı da

kimin daha yükseğe uçacağının hesabında

olurlardı.öyle ya da

böyle. kapı aynı kapı. ha aşağıda

ha yukarıda

el elde ne olduğunu anlayamıyorsa

ha toprağa değmiş ha buluta

zamanlama da

manidar, zamanlayamama da

Beyler, hanımlar, 

çoğa sittin sene yaranamayanlar;

Karşınızda hassas anarşi: danışıklı dövüş.

Kendilerine münasip bir yer kollayanların dövüşü

anaları bacıları incitmeyen sövüşü.

Onlar ki gardlarıyla, sopalarıyla

diz üstünden bıyık altına sürünmek yoluyla

en tatlı darbelerini gizleyecek,

-sakın ha- neye yarar düşünmeyecek

itaat

hizmete mi, hezimete mi;

başkaldırı

barışa mı, savaşa mı,

sofraya oturan nimete mi,

nimet verenle anlaşmaya mı

dönüşecek.

Dövüş ki ne dövüş -aman ha-

her birine on parmak verdi icaben

- her birinde bir parmak var idi evvelden -

olur ya zayiat olur, 

kalem kırılır, gard tutulur,

tek bir başa evrilebilsin diye

her bir parmak

münasip son geldiğinde.

Şimdi müzmin bir kabızlıkla on-bir-lerce parmak

bu büyük başta, danışıklı dövüşte

boyun eğmekle boyu devrilmek arasında

gidip gelmekte,

anaların ve bacıların sahip çıkamadığı

tatlı süt koyunları ve günah keçileri ülkesinde.

Çünkü bu, diyorlar ki, dövüşün danışıklısı,

anarşinin hası değil, hassası

-siz deyin, insan evladının doğası-

Bizim içinse, beyler, hanımlar,

konunun -haşa- dışında kalanlar;

karşımızda dövüşmeden alacağını bilen

yaman itidal.

it keeps on hurting you as long as you let it do
as images are degraded, sounds distorted
may it be true
as it brings new lies to lives
with first goodbyes
by letting it hurt
keeping on lying
no eyes.

She tried four times.
First was unintentional.
Then a long break.
Second was a trial.
Break.
Third was a failure.
Then a short break.
Forth was accidental.

She adored laughter
Much more than prayers.

sylvia

"bir gün bir yerde, okulda,avrupada,herhangi bir yerde, o boğucu çarpıtmalarıyla sırça fanusun yeniden üzerime inmeyeceğini nasıl bilebilirdim? o sırça fanus ki, içinde ölü bir kelebek gibi tıkanıp kalmış biri için dünyanın kendisi kötü bir düştür"

İnsan nerede özleniyorsa evi orası mıdır?

ret

seni it,
iti de insan götüne sokan memleket
bir "allahaısmarladık"tan fazlasını haketmedi mi?

bir boğaz turu olabilirdi,
ya da meselaaa bir rakı sofrası
ya da son bir kazı kazan, sofra sonrası
midye dolma
-of geniş omuz
kestane kokusu
-of kalçalara bak
altı su dolu kırık kaldırım taşı
-önüne bak
biri uyudu, eve taşı
-yak bi de burdan yak

ama o şemsiyeler böyle açılmadı
itler hep fazlasını haketti
sen itleri haketmedin
memleket seni haketmedi
memleket ki bir türlü
kimi nereye sokacağını bilemedi.

"insanın tek gerçek özgürlüğü yalnızlığıdır. ve yalnızlığı küçük düşürense bağımlılıklardır. aşklar, alkol, nikotin, ahlaki değerler, uyuşturucular... hepsi de birer pranga olabilir her an, insanın ayağına. zevk veren prangalar. ortak özellikleri, varlıklarının verdikleri zevkin uzun bir süre sonra hissedilememesi, yokluklarının ise derhal kalpte bir ağrı yaratmasıdır. bağımlı insan atlı karıncaya binmiş gibidir. ne bir varış noktası, ne de bir ilerleme vardır hayatında. herkes ilk başladığı yerde, midesi kaldırana kadar döner durur... insanın kendiyle mücadelesi, bağımlılıklarını yok etmesiyle başlar." K.V.K

biz ölümden doğacağız

"İki saat farklı zamanı gösteriyor. İkisi de yanlış, elbette. Şuradaki çok yavaş. Öteki ise zamanı söylemek yerine umutsuz durumumuza dikkat çekiyor. Fırtınadaki kuru dallar gibiyiz. Kendimizi savunamıyoruz…"

Muamma

Hayvanlık, dolaysızlık veya içkinliktir. Bu durum, bir hayvanın diğerini yemesinde verilidir. Bir hayvan diğerini yediğinde, bu, yeme eylemini gerçekleştiren hayvanın benzerliği veya aynılığı koşuluna dayanır – içkinlikle kastedilen budur. Yiyen hayvanın yenen hayvan karşısında hiçbir aşkınlığı yoktur. İki hayvan arasında fark vardır, ama yiyen hayvan kendini yenen hayvandan bu mesafeyle ayırt etmez. Başka bir hayvan tarafından yenen hayvan, bir nesne olarak verili değildir. Bir nesneyi, bir şeyi, nesne sayılmayı reddeden bir insana bağlayan ilişkiye benzer bir tahakküm ilişkisi söz konusu değildir.

Hayvan dünyasında efendiliğin izi yoktur; onun, üzerinde hâkimiyet kurduğu hiçbir şey, birini bağımsız ötekini bağımlı kılan hiçbir şey yoktur. Hayvanların tümü eşit kuvvete sahip değildir elbette, ama bu sadece bir nicelik farkıdır. Aslan, hayvanlar âleminin kralı filan değildir – bu, insanbiçimci bir hurafeden ibarettir. Aslan, hareket eden sularda, daha küçük dalgaların üzerine devrilen büyük bir dalgadır.

Rakibini yenilgiye uğratan bir hayvan, ötekinin ölümünü bir zafer gibi algılamaz – çünkü o, ölümünün yeniden tesis edemeyeceği bir sürekliliği bozmuş değildir. Bu süreklilik sorgulanmamıştır. “Galip” çıktığı savaştan sonra bakışlarına sinen kayıtsızlık, içinde yaşadığı dünyayla suyun içindeki su kadar bütünleşmiş bir varoluşun göstergesidir.

Bize, içinden çıktığımız bu hayvan yaşamından daha kapalı bir şey yoktur. Bizim düşünme biçimimize, sessiz kâinatın bağrındaki yeryüzünden daha yabancı bir şey yoktur. Hayvan yaşamı, huzursuz edici bir muamma gibi dikilir karşımızda.

26/08/2013 / skopbülten / Georges Bataille, Çeviri: Elçin Gen

Bataille, “Animality”, The Theory of Religion içinde, çev. Robert Hurley (New York: Zone Books, 1989) s. 17-18