Monday, 14 January 2013

bir dakika kadar saçmalamadan durmuştum
ölüyordum korkumdan, artık ben olamayacağım diye
ter içinde mi ile fa arasında imkansız bir ses verdim
barmeni ebedi mantıksızlığıma ikna etmek üzere
ağzımı açtım, söylemek için rastgele bir şeyler,
aaa--y--y--yy  kapı açıldı
birden insan kokusuyla doldu bar
mide bulantısıyla ani kalkış yaptım
son mantığım da yere düşüp tabureye sıkıştı
geçerken kanıma eller kollar dokundu
ben öldü veresiye defterinde kaldı.